Witajcie!
Sytuacja na świecie jest nadal ciężka, liczba zakażeń i zgonów jest coraz większa. Nikt nie wie kiedy to wszystko minie i będziemy mogli znów żyć jak kiedyś. Chodzić normalnie do pracy, wybrać się do galerii czy po prostu wyjść do innych ludzi, w tym momencie jest to nie możliwe i tak naprawdę nie wiemy, kiedy nasze życie znów będzie takie same. Chociaż siedzenie w domu może wydawać się nam ciężkie, codziennie myślę o ludziach, którzy są chorzy i oni marzą, żeby moc być w domu tak jak my. Zastanawiam się co jeśli ja byłabym chora i nie dopuszczam sobie tej myśli do głowy, ale przecież jest to możliwe a z drugiej strony takie abstrakcyjne. Myśl, ze ktoś starszy z mojej rodziny mógłby zachorować, jest chyba najgorszą udręką, dlatego warto pamiętać i pomagać osobom, którzy są w zwiększonej grupie ryzyka. Pomagać im i starać się pilnować by ich kontakt z innymi ludźmi był ograniczony w jak największym stopniu, i zwrócić uwagę, czy na przykład ta starsza sąsiadka z sąsiedztwa potrzebuje pomocy.
Brak komentarzy